Journal of a Soul Sewista

Het is vakantie en ik zit op zondagmorgen in de tuin met een koffie, mijn favoriete moment.

Wat wil een mens nog meer hè, geen verplichtingen, gewoon even niets. Dat bevalt me prima, en dan is het ook nog eens prachtig weer.

In de vakantie neem ik altijd de tijd om wat meer stil te staan, gewoon even niks. Veel wandelen, veel natuur en vooral ook veel lezen en schrijven. Het is voor mij echt even een periode van opladen, een pauze moment.

Ik heb dat nodig.

Ik ben niet het type wat maar kan doorgaan en doorgaan. Ik heb me verdiept in Human Design en daar uit blijkt dit ook. Ik heb geregeld pauze nodig om mijn batterij op te laden, en moet me vooral niet willen meten aan wat anderen doen.

Weet je dat die gedachte ook rust brengt? Ik ben blij met dat inzicht, dat ik niet altijd achter anderen aan hoef te gaan en dat ik sneller mag zeggen dat het genoeg is geweest.

En wat ook belangrijk is: ik heb het dus nodig om mijn batterij alleen op te laden. Zonder anderen er bij. Eigenlijk had ik dat als kind al, en het is grappig dat je toen dus onbewust al deed wat voor jou belangrijk was.

Ik las veel, en ging ook graag de natuur in. Was veel creatief bezig, en dat vond ik heerlijk, ook in mijn eentje.

Toen andere zaken belangrijker werden zoals school, studie, werk, leven, kinderen is dat een beetje naar de achtergrond verdwenen. Tot ik een aantal jaren geleden weer wat zaken ging oppakken en daar bewust tijd voor vrij maakte.

Een daarvan is het naaien. Sinds corona ben ik weer echt heel actief en achteraf was dat eigenlijk misschien nog wel datgene wat ik het meest nodig had. Sterker nog: ik kan echt niet meer zonder!

Ik ben nu 50 jaar, en ik zit in de overgang. En als ik het zo schrijf denk ik altijd ‘getver’. Maar ik heb me de afgelopen jaren best wel ingelezen in het onderwerp, en ik kan zeggen: als vrouw zijnde ben je al veel eerder in de overgang dan je denkt. En het is onvermijdelijk.

Je krijgt vanaf 40 jaar ongeveer te maken met hormoonveranderingen, die er in kunnen sluipen zonder dat je het in de gaten hebt. Ook bij mij. Achteraf weet je natuurlijk altijd alles, maar het is fijn dat er zo veel aandacht nu is voor de vrouw. Een tip: negeer het niet, maar sta er voor open.

En zo wil ik het ook benaderen, want ik merk ook positieve veranderingen in mijn leven! Ik heb altijd een beetje de gedachte gehad dat ik deze fase wilde aangrijpen voor zelfontwikkeling, en dat is waar ik nu midden in zit.

En eerlijk gezegd: je lichaam drukt je ook genadeloos op de feiten om je leven om te gooien. Doorgaan op de oude manier is niet eens een optie meer. Weet je wat het is? Deze fase dwingt mij om gezond te gaan leven, en de dingen te doen die er toe doen voor mij.

Zal ik een opsomming maken van wat belangrijk is voor mij?

• Alcohol laten staan
• Suiker laten liggen, dus geen snoepjes of chocolade meer
• Wandelen, liefst alleen
• Lezen
• Yoga
• Naaien
• Schrijven
• Niet met anderen bezig zijn
• Op tijd naar bed

Houd ik me niet aan dit lijstje dan betekent dat: slapeloze nachten, stress, onrust, buikpijn, boosheid op. Doe ik dit wel, dan voel ik me lekker stabiel.

En als ik er over nadenk zo, dan denk ik eigenlijk: dit is precies wat ik als kind ook leuk vond en deed. Wat deze fase mij duidelijk maakt, is dat ik weer een beetje meer het kind in mij mag omarmen en leven.

Mijn kinderen zijn ook al wat ouder en hebben mij niet meer nodig zoals vroeger. Gelukkig maar, want ik roep vaak genoeg dat mijn zorg-hormonen op zijn :-). De natuur regelt ook alles hè. Ik wil niet eens meer constant voor iedereen klaar staan, ik wil mijn eigen gang weer kunnen gaan. Een beetje net zoals vroeger.

Om terug te komen op naaien: dat is DE ultieme uitklaapklep voor zo’n beetje alles wat er door je lijf raast, haha! Als je ineens zo’n rush hebt van ‘dat idee moet ik uitwerken’ kun je lekker aan de slag.

Maar ook als je boos of verdrietig bent, kun je even aan je naaimachine alles vergeten doordat je met je handen bezig bent. En met je handen bezig zijn is altijd meditatief hè, merk je ook dat je veel rustiger bent als je even tijd voor jezelf hebt genomen?

Wat ik ook zo fijn vind aan de vakantieperiode: ik kijk stiekem al een beetje uit naar het najaar. Ik werk wat ideeën uit, zoek inspiratie en ben met de eerste projecten aan de slag. Volg me vooral op mijn Insta account.

Daar zie je al wat eerste ‘najaar’ voorbij komen!

En nu ik dit zo schrijf, spreek ik met mezelf af om komende week even alleen de stad in te gaan, even snuffelen in wat er komen gaat dit najaar. Deed ik vroeger ook: naar de schoolcampus om uit te kijken naar het nieuwe schooljaar. Tussen de boeken en de agenda’s, en even wat nieuwe kleding scoren. Ik zweer het je: ik ga op zoek naar die schoolcampus ;-).