Journal of a Soul Sewista

Vorig jaar heb ik besloten om mijn creatieve kant een meer prominente plek te geven in mijn leven. Ik ben een opleiding in creatieve coaching gaan volgen, en bij het afsluiten van het jaar, kreeg ik dit boek: De moed om creatief te zijn van Doreen Virtue.

De titel triggerde mij, en met name de ondertitel: geloof in jezelf, je dromen en je creatieve ideeën.

Ik loop al een tijd rond met het idee om ‘meer te doen met creativiteit’ en dus besloot ik dit boek te gaan lezen. In dit blog deel ik met je een stukje verleden, de tips en de lessen die ik uit het boek haal, en hoe ik ze toepas.

Als kind was ik altijd creatief bezig, ik herinner me niet anders dan dat ik in de weer was met tekenen, schilderen en schetsboeken. Ik kon niet gelukkiger zijn dan met een doos vol mooie kleurpotloden. De hemel op aarde!
Gek ook, hoe iets wat zo’n grote rol in mijn leven speelde toch ook heel erg naar de achtergrond verdween met het klimmen der jaren.

Als ik er nu zo op terugkijk, verbaas ik me eigenlijk heel erg over hoe dit komt. En tegelijkertijd ook weer niet: ik als kind van de jaren ’80 en ’90 groeide op met slogans als ‘Kies exact’ en ‘Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid’.
Als je dit leest, dan kan het niet anders dan je wordt gevoed met nadenken, nadenken en met je hoofd werken. En bereid je goed voor op zelfstandigheid, werk hard en zorg dat je het voor elkaar hebt. En dat is wat ik deed.

Creatief zijn werd iets wat je deed als je nog tijd over had, voor de hobby. En dat is jaren zo gebleven. Verstopt in een achterafhoekje van mijn leven. Maar toen ik me er in verdiepte, ontdekte ik dat ik dus eigenlijk niet meer zo heel erg in balans was met hoe ik als kind was. Bijzonder toch?

En dus besloot ik: ik voel me completer als ik ook weer de creatieve kant onderdeel maak van mijn leven. Ik word er gelukkig van! Ik voel me ook echt veel beter, heb minder last van de winterperiode, en heb ook veel minder nodig aan externe prikkels om me goed te voelen.

Ik weet: als ik tijd neem om mijn creatieve kant te voeden, dan laad ik mezelf op en dat werkt op allerlei gebieden door.

En toch heb ik ook nog wat hobbels te nemen als het gaat om écht creatief te leven. Dat draait meer om dan alleen wat uurtjes aan de naaimachine. En ondanks dat wil ik die uitdaging wel aangaan!

Bij deze de tips en lessen die ik haalde uit het boek. Het boek is zo opgebouwd dat elk hoofdstuk een thema bevat met ‘de moed om….’ Om met het meest praktische stuk te beginnen:

De moed om tijd vrij te maken voor je creativiteit

Mmmm, tja, die is meteen spot on. Ik denk voor velen van ons. Toen ik klein was, kon ik doen wat ik wilde als ik uit school kwam. Als kind had je geen werk, geen huishouden, geen kids, etc om ook nog je tijd aan te besteden. Logisch dus zou je zeggen, dat je nu geen tijd meer hebt voor een creatief leven.

OF is het een excuus? Ik roep altijd: ‘Ik wil zoveel doen, maar ik heb gewoon geen tijd’.
Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik er niet altijd PRIOriteit aan geef. En dat is wat anders. We hebben immers allemaal dezelfde hoeveelheid tijd te besteden.

Natuurlijk zijn er verplichtingen. Maar moeten al die verplichtingen altijd voorgaan? En zijn het wel verplichtingen? Het huishouden bijvoorbeeld: ik maak steeds meer de keuze om te gaan naaien, en dat eerst te doen en die berg was te laten liggen. Dat stopt immers nooit. Ik kwam er achter dat ik mijn eigen behoeften toch wel laag op het lijstje plaatste….

In het boek wordt dit beschreven als ‘tijd weggeven’: je eigen behoeften op de laatste plek in je agenda zetten.
Na dat besef heb ik het drastische besluit genomen om elke dag tijd te besteden, in welke vorm dan ook. Al is het maar een half uurtje: het bewust zijn van de behoefte en daar naar handelen heeft effect! Het gevoel geen tijd te hebben is daarmee afgenomen. Ik voel me daar overigens niet schuldig over, gelukkig.

Oja, wat ik daar aan wil toevoegen is het laten ‘sudderen’ van een idee. Heb jij dat ook? Voordat ik me er van bewust was dat het zo voor mij werkt, dacht ik altijd dat ik zo’n trage denker was. Of dat ik alleen maar afleiding zocht om niet in beweging te hoeven komen. Maar des te meer ik er op vertrouw dat het wel (goed) komt, des te meer het wordt bevestigd dat ook echt zo is. Ik accepteer dus mijn ‘suddertijd’.

De moed om je geest tot rust te brengen

Dat naaien rust geeft in je hoofd, weten we wel. Je geest tot rust brengen heeft in dit kader een ander doel: het ontvangen van inspiratie en ideeën.

Je kent het vast wel: onder de douche krijg je ineens een goed idee, OMDAT je niet nadenkt.

Des te beter je dit tot rust brengen beheerst, des te ontvankelijker ben je voor inspiratie. Ik oefen dit steeds meer, omdat ik ook echt wil creëren vanuit mijn eigen inspiratie. Natuurlijk kijk ik ook op internet en social media, maar ik wil daar niet afhankelijk van zijn.

Ik maak daarom tijd vrij voor rust. Elke dag wandel ik en doe ik aan yoga. Dan ontspan ik. Het lukt me niet altijd even goed, maar mijn hoofd is wel wat stiller en ik kan beter mijn lichaam voelen.

Toch is het ook mijn wens om dit nog beter te beheersen (lees oefenen), omdat ik zo ook echt duidelijker voor mezelf krijg wat ik zou willen, en het me helpt om echt stappen te zetten. Soms krijg ik ineens inspiratie voor een onderwerp waar ik over zou willen schrijven, of wat ik wil naaien. Hoe meer de ruis weg is, hoe duidelijker ik met mezelf communiceer en in actie kom.

De moed om naar goddelijke inspiratie te luisteren

Had ik al gezegd dat er een spiritueel tintje aan het boek zit? Niet? Oke, nou bij deze dan. Creatief zijn wordt gekoppeld aan spiritualiteit, omdat creatie vanuit ‘niets’ komt. Je maakt van ‘niets’ ‘iets’. Dus, waar komt de inspiratie dan vandaan?

Ik vind het heel interessant om hier mee bezig te zijn. Ik geloof er namelijk in dat we niet zomaar met wat creatieve talenten geboren zijn, of interesses die je als kind had. Ik ben tot het standpunt gekomen dat het ook de bedoeling is dat je er iets mee doet in je leven.

Iedereen maakt de wereld mooier met zijn/haar talent. En het is nooit te laat om daar mee te starten.

Maar hoe ‘rol’ je dat dan uit? Hoe komt die inspiratie tot je?

De les is, dat als je je geest tot rust brengt, je ook echt om hulp kunt vragen. Noem het bidden om inspiratie. Wat voor mij goed werkt, is intuitief schrijven. Dus schrijven wat er in je opkomt, en soms zijn dat dingen waarvan ik denk: waar komt dit vandaan?

De kunst is om er de tijd voor te nemen, je te laten leiden en ook direct actie te ondernemen. Dat vraagt vertrouwen hebben in wat je doet.
Ik wilde zelf al langere tijd ook gaan schrijven, maar wist nooit zo goed wat en waarover. Nu ik op deze manier luister naar wat ik wil, komt er steeds meer inspiratie. Soms heb ik ineens het gevoel ‘ik moet het NU doen’. En dan doe ik het ook (zoals dit blog schrijven). Ik stel minder uit, en dat voelt goed.

Dit laatste punt is nog wel echt iets waar ik in te leren heb: vertrouwen op jezelf en in jezelf. En toch helpt het me wel met stapjes vooruit. En dat is eigenlijk precies wat ik nodig had. Want hoe groot of klein het stapje is: het vergt moed om iets nieuws op te pakken.

Ik heb me voorgenomen deze 3 lessen ook echt in praktijk te brengen. Houd me er aan om over een tijdje te vragen hoe het gaat, oke?

Oja, dit is trouwens een detail van mijn laatste project wat ik gisteren afmaakte: de Dasha broek van Fibremood. Meer lees je op www.instagram.com/me_made_marlie.

Liefs,

Marlie